#พันราตรี #บทกวีแห่งความคิดถึง
หากนับคืนวันผันผ่าน
ย้อนรอยทางที่เราเคยเดินเคียง
ทุกเรื่องราวต่างถักทอเป็นนิทาน
ส่องแสงเรืองรองในใจเราเสมอมา
วันนี้... แม้ไม่มีเธออยู่เคียงข้างกาย
ความเศร้ากลับกลายเป็นพลังที่แข็งแกร่ง
ไม่รู้เลยว่าเธออยู่หนใด
แต่ก็หวังเพียงว่า... ความรู้สึกนี้จะส่งไปถึงเธอ
กี่ปีแล้วหนอ นับตั้งแต่วันนั้น
ทุกอย่างยังคงเดิม เว้นแต่ความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไป
ชีวิตที่ไร้เธอ ช่างน่าเบื่อเหลือเกิน
หวังเพียงชาติหน้า เราจะได้พบกันอีก
ไม่ว่าเส้นทางโลกจะแตกต่างเพียงใด ก็จะตามหาเธอให้พบ
ก้าวข้ามทั้งความเกลียดชังและความเศร้าโศก
เธอได้ยินไหม? เสียงของฉัน
เพราะเธอไม่อยู่ตรงนี้ เสียงจึงไปไม่ถึง
แต่เรื่องราวก็ยังคงถูกเขียนต่อไป
ข้ามผ่านพันราตรี เพื่อพบกับเธออีกครั้ง
ส่งพันเสียงเพลง เพื่อสรรเสริญเพียงเธอ
ทุกวันที่ดำเนินไป ความรู้สึกก็ยิ่งเพิ่มพูน
มาบรรจงเขียนเรื่องราวของเราสอง พันราตรี นิรันดร์
ปากกาก็ยังคงโลดแล่นไม่หยุดยั้ง
เมื่อกาลเวลาบรรจบ สองดวงใจก็ผูกพัน
ทั้งความทรงจำเหล่านั้น และเรื่องราวเศร้าโศกเพียงใด
เพราะมีกันและกัน จึงเปลี่ยนเป็นพลังก้าวเดิน
ฝ่าฟันและยิ้มได้เสมอมา
แม้โลกที่เราเห็นจะแตกต่างกัน
ความรู้สึกที่จะตามหาก็ยังคงอยู่เสมอ
แม้รูปทรงของความรักจะเปลี่ยนไป
ก็หวังเพียงว่า เธอจะสัมผัสได้จากที่ใดที่หนึ่ง
ข้ามผ่านพันราตรี เพื่อพบกับเธออีกครั้ง
ส่งพันเสียงเพลง เพื่อสรรเสริญเพียงเธอ
ทุกวันที่ดำเนินไป ความรู้สึกก็ยิ่งเพิ่มพูน
มาบรรจงเขียนเรื่องราวของเราสอง พันราตรี นิรันดร์
ปากกาก็ยังคงโลดแล่นไม่หยุดยั้ง
ความเจ็บปวดในอกที่ราวกับจะฉีกขาดนี้
เป็นความเจ็บปวดที่เกิดจากการผูกพันใช่ไหม
ฉันยังคงตามหาเธออยู่ ณ ที่ใดสักแห่ง
ถ้อยคำที่ไร้จุดหมายเอ๋ย... เธอได้ยินไหม?
"ได้ยินนะ"
"เธอยังจำได้ไหม?"
"จำได้สิ! แม้จะมองไม่เห็นรูปกาย แต่ฉันก็รู้สึกได้"
ความรู้สึกของฉันก็ยิ่งทวีคูณขึ้นไปอีก
พวกเราจะก้าวข้ามค่ำคืนนั้นไปด้วยกัน
จงนับไป... จากหนึ่งถึงสิบ... จากสิบถึงร้อย...
และอีกหนึ่งพันปีข้างหน้า ก็ยังคงอยากพบเธอ
ข้ามผ่านพันราตรี เพื่อพบกับเธออีกครั้ง
ส่งพันเสียงเพลง เพื่อสรรเสริญเพียงเธอ
ทุกวันที่ดำเนินไป ความรู้สึกก็ยิ่งเพิ่มพูน
มาบรรจงเขียนเรื่องราวของเราสอง พันราตรี นิรันดร์
ปากกาก็ยังคงโลดแล่นไม่หยุดยั้ง
#ลำนำอสูร 


