เมื่อวานผมได้ทราบข่าวการจากไปของตังค์ตังค์ น้องถือว่าเป็นรุ่นพี่ของหมิงในทีม Bangkok Grizzly Bears ที่แม้ว่าหมิงจะไม่เคยได้เจอมาก่อนเพราะตอนหมิงเริ่มเข้ามานั้นพี่ตังค์ตังค์ก็เริ่มการรักษาตัวแล้ว แต่บ้านเราเองก็มักจะได้ยินชื่อน้องตังค์ตังค์เสมอ ผมจำได้ว่าครั้งแรกที่ได้ยินคือตอนที่โค้ชบอกว่าเห็นหมิงเล่นแล้วนึกถึงตังค์ตังค์ อาจจะด้วยสไตล์การเล่นที่ดุดัน ชอบคลุกวงใน หรืออาจจะด้วยลักษณะอื่นๆ
หมิงเองพอได้รู้เรื่องนี้แล้วแม้จะไม่เคยได้สัมผัสแต่หมิงก็รู้สึกเสียใจมาก เมื่อวานนี้หลังจากโค้ชไปร่วมงานก็ต้องกลับมาซ้อมทีม พวกเรายืนไว้อาลัยให้น้องตังค์ตังค์ก่อนเริ่มการซ้อม ทุกคนเงียบ ห้องเงียบสนิทอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่หนัก โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็กๆที่เป็นเพื่อนรุ่นเดียวกัน หลายคนร้องไห้เสียใจกับเหตุการณ์นี้เพราะทุกคนรู้สึกรักและผูกพันกับน้องจริงๆ
ทีมหมีของเราแม้จะขึ้นชื่อว่าเป็นทีมกีฬา แต่ลักษณะการดำเนินทีมของเราเหมือนจะเป็นครอบครัวและโรงเรียนเสียมากกว่า เด็กๆเลิกเรียนก็จะมารวมตัวกันที่ลานอยู่ด้วยกันแทบจะทุกวันทั้งโค้ช ผู้ปกครองและเด็กๆ มาทำการบ้านกันที่ลาน กินข้าวเสร็จก็ไปวิ่งเล่นกันต่อ เป็นภาพที่เห็นกันจนเป็นปกติและน่ารักมาก
บ้านของหมิงในฐานะที่เป็นเพื่อนร่วมทีมขอแสดงความเสียใจต่อการจากไปของน้องตังค์ตังค์ด้วยครับ และขอเป็นกำลังใจให้ครอบครัวของน้องเข้มแข็งสามารถก้าวเดินต่อไปได้ในไม่ช้าครับ
ครอบครัวน้องหมิง