ในโลกที่ควรมี ต้นน้ำ (Researcher) ผลิตความรู้ใหม่ มี กลางน้ำ (Innovator) ปั้นมันเป็นนวัตกรรม และ ปลายน้ำ (Developer) ส่งต่อเป็นสินค้าหรือบริการถึงมือคนใช้ แล้วนำรายได้ส่วนนั้นย้อนกลับไปเลี้ยง กลางน้ำ ให้มีทุนพัฒนาต่อ ก่อนที่นวัตกรรมเหล่านั้นจะย้อนขึ้นไปหล่อเลี้ยง ต้นน้ำ เพื่อสร้างองค์ความรู้ใหม่ วงจรนี้ถ้าหมุนได้ดี ความเจริญก็จะไหลวนจากต้นสาย กลางลำ จนถึงปากน้ำอย่างไม่มีวันหมด แต่ในยุคที่ค่าเงินเสื่อมลงทุกลมหายใจ วงจรนี้กำลังถูกฆ่าตายทั้งระบบ ปลายน้ำต้องดิ้นรนหาเงินแทบไม่พอประทังชีวิต จะให้เหลือมาสนับสนุนกลางน้ำหรือต้นน้ำ? ฝันไปเถอะ ทุกคนถูกบังคับให้อยู่ในโหมด High Time ใช้เวลาหาเงินมากกว่าหาอนาคต งานวิจัยต้องใช้เป็นหลายปีถึงสิบปี แต่ไม่มีใครให้เวลา บริษัทเอกชนไม่อยากเสี่ยงลงทุนระยะยาว นักวิจัยเองก็ไม่มีเงินเก็บพอจะสร้างงานของตัวเอง จึงต้องวิ่งขอทุนจากรัฐ และนั่นก็หมายความว่างานวิจัยส่วนใหญ่ถูกออกแบบมาเพื่อเอาใจรัฐ ไม่ใช่ตอบโจทย์ตลาดที่เป็นผู้ใช้จริงอย่างประชาชน ไหนจะต้องทำเอกสารยื่นเสนอโครงการ เขียนรายงานความก้าวหน้าแบบถี่ ๆ จนเวลาที่เหลือสำหรับการลงมือทำงานจริงแทบไม่พอ ผลลัพธ์คืองานขึ้นหิ้ง ไร้ประโยชน์ในโลกจริง และแทบไม่มีใครสนใจ พอรัฐเห็นงานขึ้นหิ้ง ก็ไม่เคยถามว่าระบบมันป่วยตรงไหน แต่กลับเลือกบีบคอเพิ่ม ออกนโยบายเร่งวิจัยให้เสร็จไว จาก 5–10 ปี เหลือ 3–5 ปี และสุดท้ายเหลือเพียง 1 ปี แถมต้องขายได้ทันที ยุบรวมต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำไปเลยละกัน ผลที่เหลือก็แค่ ซื้อมาของเดิมมาปรับนิดหน่อย เพื่อเอาใจนักการเมืองให้ผ่าน KPI ไม่ได้สร้างองค์ความรู้ใหม่ ไม่ได้สร้างอนาคต แค่สร้างผลงานปลอมให้โชว์ในสไลด์วันแถลงข่าว แถม นโยบายก็เปลี่ยนไปตามกระแสลม ปีที่แล้วก็ทุ่มงบ Soft Power ปีนี้ก็เห่อ AI ปีหน้าคนเปลี่ยน นโยบายก็เปลี่ยนอีก ต้นน้ำ–กลางน้ำ–ปลายน้ำที่วางแผนกันไว้ก็ต้องรื้อทำใหม่ วงจรที่ควรจะไหลต่อเนื่อง กลายเป็นต้อง รีสตาร์ท ทุกครั้งที่เก้าอี้เปลี่ยนมือ และทุกครั้งที่รีสตาร์ท เวลากับทรัพยากรก็สูญหายไปแบบไม่มีวันได้คืน วันนี้วงการนี้ ต้นน้ำเหือดแห้ง กลางน้ำแล้ง ปลายน้ำเน่า ประเทศนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากคลองที่เหลือแต่น้ำขังส่งกลิ่น และเราก็กำลังยืนดมมันทุกวันอย่างชินชา #siamstr

เมื่อวานไป BoB space มา บันทึกไว้ว่าเคยซื้อหมวกใบนี้ในราคา 6100 sat อนาคตมาดูกันว่าจะมีมูลค่าเท่าไหร่ #siamstr

ที่ผ่านมา ผมเคยเล่าถึง cashu ในฐานะเทคโนโลยีที่ปกป้องความเป็นส่วนตัวในการใช้จ่ายด้วยระบบเงินสดอิเล็กทรอนิกส์ (ecash) . แต่วันนี้… ไม่ใช่แค่มนุษย์อีกต่อไปที่เข้ามาเป็นฟันเฟืองของระบบเศรษฐกิจ เทคโนโลยีกำลังปลดล็อก “ผู้เล่นใหม่” บนเวทีนี้ — สิ่งที่ไม่มีชื่อ ไม่มีบัญชี ไม่มีร่างกาย แต่มีแรงงานและเจตนา . ลองจินตนาการ... . รถไร้คนขับที่ไม่เพียงแค่ “ขับเอง” แต่ ”หาเงินเอง“ ได้ รับผู้โดยสาร → รับชำระด้วยเงินสดอิเล็กทรอนิกส์ → นำรายได้ไปเติมพลัง ซื้อบริการคลาวด์ หรือชำระค่าที่จอด มันไม่ต้องลงทะเบียน ไม่ต้องมีบัญชี ไม่ต้องมีเบอร์โทรศัพท์ . มันไม่ใช่แค่ self-driving car แต่มันคือ self-owning car มีทรัพย์สินของตัวเอง มีรายรับรายจ่ายของตัวเอง และ “อยู่รอด” ได้โดยไม่ต้องมีคนดูแลตลอด . วันนี้มีบริการอย่าง

Routstr

The future of AI access is permissionless, private, and decentralized

กำลังเปิดประตูโลกแห่งนี้ AI สามารถเข้าถึง chat และ API ได้เลยทันที จ่ายด้วย bitcoin ผ่าน cashu หรือ lightning network ไม่ต้องสมัครสมาชิก ไม่ต้องกรอกชื่อ ไม่ต้องอีเมล ไม่มี log ไม่มี KYC . โมเดลนี้เป็นมากกว่าแค่ความเป็นส่วนตัว มันคือการเปิดพื้นที่ใหม่ให้ autonomous agent ทำงานจริงในโลก pay-as-you-use จ่ายเท่าที่ใช้ ไม่ต้องติดสัญญา ไม่ต้องแพ็กเกจรายเดือนหรือราบปี ไม่ต้องผูกมัดใด ๆ . โลกใบนี้ไม่ต้องการตัวกลาง ไม่ต้องมี “เจ้าของบัญชี” แต่มี “ระบบนิเวศ” ที่เปิดให้ ความตั้งใจหนึ่งก้อน ทำงานและมีชีวิตของมันเอง . เสรีภาพนี้ คือก้าวแรกของการมีตัวตนโดยไม่ต้องมีตัวตน เป็นเจ้าของโดยไม่ต้องแสดงบัตร และทำงานโดยไม่ต้องอยู่ในระบบใด ๆ . เมื่อ AI มีรายได้ของมันเอง คำถามใหม่ของโลกอาจไม่ใช่ “เราจะควบคุมมันยังไง” . แต่คือ... . เรายินดีจะมีพื้นที่ให้ AI ได้อยู่ร่วมกันรึเปล่า? #siamstr #cashu

@korg นายรู้จัก n8n มั้ย เราควรเริ่มต้นอย่างไรกับมันดี

Everybody Wants to Rule the World – Tears for Fears เพลงเก่า... ที่เคยฟังผ่าน ๆ ตอนนั้นก็แค่คิดว่าทำนองเท่ เนื้อเพลงล้ำ แต่พอกลับมาฟังอีกครั้งในวันนี้ กลับรู้สึกว่า... มันเข้าไปลึกกว่าเดิมมาก เหมือนเรากำลังโตขึ้น และโลกก็เปิดหน้าไพ่บางอย่างให้เราดูชัดขึ้นทุกวัน --- Welcome to your life ยินดีต้อนรับเข้าสู่ชีวิตของคุณเอง There's no turning back ไม่มีทางย้อนกลับได้อีกแล้ว Even while we sleep แม้ในขณะที่เราหลับ We will find you เราก็จะตามหาเจอจนได้ Acting on your best behaviour แสดงด้านที่ดีที่สุดของตัวเองออกมา Turn your back on mother nature หันหลังให้ธรรมชาติซะ Everybody wants to rule the world ในที่สุด... ทุกคนก็อยากครองโลกทั้งนั้นแหละ --- It's my own design นี่คือชีวิตที่ฉันออกแบบเอง It's my own remorse และความเสียใจ ก็เป็นของฉันเอง Help me to decide ช่วยฉันตัดสินใจหน่อย Help me make the most ช่วยกันใช้ชีวิตให้คุ้มที่สุด Of freedom and of pleasure ทั้งอิสรภาพและความสุขที่มี Nothing ever lasts forever ไม่มีอะไรอยู่กับเราได้ตลอดไป Everybody wants to rule the world และไม่ว่าใคร... ก็อยากครองโลกทั้งนั้น --- There's a room where the light won't find you มีที่หนึ่ง ที่แม้แสงสว่างก็ไปไม่ถึง Holding hands while the walls come tumbling down เราจะจับมือกันไว้ ขณะที่โลกกำลังพังลง When they do, I'll be right behind you และเมื่อมันพัง ฉันจะอยู่ข้างหลังคุณเสมอ --- So glad we've almost made it ดีใจเหลือเกินที่เราเกือบจะไปถึงฝั่งแล้ว So sad they had to fade it แต่น่าเศร้าที่พวกเขากลับปล่อยให้มันจางหาย Everybody wants to rule the world เพราะในท้ายที่สุด... ทุกคนก็อยากเป็นเจ้าของโลกใบนี้ --- I can't stand this indecision ฉันทนกับความลังเลนี้ไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว Married with a lack of vision เหมือนผูกมัดตัวเองไว้กับความมืดมน Everybody wants to rule the world ก็เพราะทุกคนต่างก็อยากได้อำนาจกันทั้งนั้น Say that you'll never never never never need it ปากก็บอกว่าไม่ต้องการซ้ำ ๆ One headline, why believe it? แค่ข่าวพาดหัวเดียว ทำไมถึงต้องเชื่อล่ะ? Everybody wants to rule the world ในใจลึก ๆ ก็อยากจะครองโลกเหมือนกันนั่นแหละ --- All for freedom and for pleasure ทั้งหมดนี้ก็แค่เพื่ออิสรภาพและความสุขชั่วครู่ Nothing ever lasts forever ไม่มีอะไรที่อยู่ตลอดไป Everybody wants to rule the world แต่ทุกคนก็ยังอยากครองโลกอยู่ดี #siamstr

เอาจริงนะ ตั้งแต่เป็นบิตคอนเนอร์แบบเต็มขั้นก็ไม่ได้ยี่หระอะไรกับเรื่องการเมืองในประเทศนึงซักเท่าไหร่ ในเมื่อวันนึงเราจะไปเป็นพลเมืองกี่ประเทศก็ได้ #siamstr